چهارمین سالگرد جمعه خونین خاش؛ چهار سال سرکوب، وعده‌های بی‌سرانجام و دادخواهی بی‌پاسخ

شیوار نیوز – روز جمعه ۱۳ آبان‌ماه ۱۴۰۱، در حالی که کمتر از چهل روز از کشتار نمازگزاران و شهروندان بلوچ در جمعه خونین زاهدان گذشته بود، نیروهای نظامی و امنیتی جمهوری اسلامی بار دیگر به سوی شهروندان معترض بلوچ در خاش آتش گشودند. در این کشتار، دست‌کم ۱۸ نفر جان باختند و ده‌ها نفر دیگر مجروح شدند.

در میان جان‌باختگان، کودکان و نوجوانانی از جمله «مبین میرکازهی» ۱۴ ساله، «کامبیز ریگی» ۱۶ ساله و «یاسر بهادرزهی» ۱۷ ساله، نوجوانی دارای معلولیت شدید جسمی و ذهنی، حضور داشتند. این کودکان در روزی به دست نیروهای حکومتی کشته شدند که در تقویم رسمی جمهوری اسلامی «روز دانش‌آموز» نام‌گذاری شده است؛ روزی که قرار بود یادآور اهمیت جان و حقوق دانش‌آموزان باشد، اما در بلوچستان با کشته‌شدن کودکان و نوجوانان به دست نیروهای همان حکومت رقم خورد.

در چهار سال گذشته، نهادهای امنیتی و حکومتی با احضار و تهدید فعالان مدنی، بازداشت مطالبه‌گران، اعمال فشار بر خانواده‌ها و تلاش برای تحمیل روایت رسمی، کوشیدند صدای دادخواهی مردم بلوچ را خاموش کنند؛ اما با وجود این فشارها، نتوانستند روایت خانواده‌ها و شاهدان این کشتار را از افکار عمومی حذف کنند.

با وجود عذرخواهی رسمی و وعده‌های مسئولان، نه عدالت برای خانواده‌های جان‌باختگان و مجروحان محقق شده و نه پاسخ‌گویی شفاف و مؤثری درباره مسئولیت آمران و عاملان این کشتار صورت گرفته است.

چهار سال پس از جمعه خونین خاش، پرسش‌های اساسی همچنان بی‌پاسخ مانده‌اند: چه کسانی دستور شلیک به شهروندان بلوچ، از جمله کودکان و نوجوانان، را صادر کردند؟ چرا آمران و عاملان این کشتار همچنان از پاسخ‌گویی مصون مانده‌اند؟ و چرا با وجود گذشت چهار سال، وعده‌های حکومت برای رسیدگی به وضعیت خانواده‌های جان‌باختگان و مجروحان عملی نشده است؟

جمعه خونین خاش و زاهدان، دو پرونده همچنان باز از کشتار شهروندان بلوچ هستند؛ پرونده‌هایی که نه با گذشت زمان و نه با عذرخواهی‌ها و وعده‌های بی‌سرانجام بسته خواهند شد. مسئولیت حکومت در قبال جان‌های گرفته‌شده و حق خانواده‌ها برای حقیقت‌یابی و دادخواهی همچنان پابرجاست.